Meer dan overwinnaars in zorgen en droefheid.

Jan Stelma

Wij hebben het allemaal goed, maar net als zoveel mensen zuchten wij ook in dit lichaam, in deze wereld die onder de vloek ligt, in de zonde.  Er zijn dingen die ook in ons leven gebeuren die wij ook liever niet zouden hebben, en ook als gevolg van de verkondiging van het evangelie.

Daar wil ik het deze keer over hebben: Over de zorgen die wij hebben en de droefheid, die kunnen wij hebben, en die had Paulus ook.

Het punt is alleen: Zijn wij daar ook de overwinnaars in?

Wat is eigenlijk een zorg?

U kent natuurlijk wel de uitdrukking: Men lijdt het meest door het lijden dat men vreest.

Het gaat er om dat het zorgen maken en de droefheid, dat staat gelijk aan elkaar, meestal een gevolg is van lijden.

Paulus in zijn leven had genoeg reden om zich zorgen te maken, om bedroefd te zijn en toch zegt hij dat hij meer dan overwinnaar is in al die omstandigheden, waar wij over lazen in Romeinen 8, waarin wij meer dan genoeg reden hebben om zorgen te maken, om bedroefd te zijn.

Als droevig zijnde, doch altijd blijde…droevig, zorgen. Weest in geen ding bezorgd, maak u geen zorgen over dingen. De houding van Paulus was: Verblijdt u ten allen tijde. Paulus had toch genoeg reden om bezorgd te zijn en om droevig te zijn.

We gaan een aantal teksten doorlopen en dan zien hoe Paulus daarop reageert, in die situatie en hoe hij daarmee omgaat en dat hij kan zeggen: Ik ben meer dan overwinnaar in deze omstandigheden.

Paulus schrijft aan de Korintiërs en dan zien we de omstandigheden waarin hij verkeerde, de situaties waarin je kunt komen als gevolg van de verkondiging van het evangelie en de mensen en de broeders bijvoorbeeld. Het is niet alleen de wereld, maar ook als we de boodschap van genade verkondigen dan zijn niet alle broeders en zusters het daarmee eens, of die willen dat niet.

Bijvoorbeeld bij een voetbalwedstrijd, het is een schouwspel en het publiek kijkt.

Wij lopen eigenlijk ook in een soort theater als gelovigen voor de wereld, de engelen en de mensen. Paulus was degene die het geloof ging verkondigen in de wereld.

Nou, dat is toch genoeg reden om in droefheid weg te zakken en dat u zich wel bezorgd maakt over uw situatie.

Als u er in zit en ook wat u nog te wachten staat, dat is toch heel natuurlijk?

Dat is toch een normale reactie, als u ziet: U vertelt de waarheid en wat is de reactie: lastering en dan, uitvaagsel der wereld, afschrapsel.

In mijn werk met houten vloeren ga ik ook wel eens hout schrappen, oude vloeren opschuren en dan ga ik in de hoekjes afschrappen wat ik er niet afkrijg, dan krijg je van die krulletjes, dat is afschrapsel, dat gooi ik weg.

Zo werd Paulus bekeken en zo ook degenen die hem volgen, ach, die mensen…

Paulus werd aangevallen: Was hij wel een apostel, en hoezo had hij een andere bediening?

Dat werd niet overal geaccepteerd terwijl ze hem eerst wel overal hadden ontvangen, hij heeft hen het evangelie verkondigd en ze zijn zalig geworden.

Dat is wat! We spreken hier over één mens die dit heeft meegemaakt.

U moet zich daar eens in verplaatsen, dat is echt ongelofelijk wat hij heeft meegemaakt.

Genoeg redenen om zorgen te maken.

Ga ik hier nog wel mee verder? Zorgen maken is in feite ook bang zijn, je wilt dingen voorkomen.

Dat heeft te maken met het lijden dat je overkomt, dat zijn dingen die hij lijdt in het leven vanwege de verkondiging van de waarheid.

Hij was zelfs bereid dat het hem zijn leven zou kosten voor hun. Dus niet omdat hij hen niet liefhad. Voor wie? Voor degenen u overvloediger beminnende, weiniger bemind worde."

Hij wordt minder bemind. Dat is de situatie waarin Paulus zit.

Hij spant zich in, hij verkondigt hun de waarheid, eeuwig leven plus de bekrachtiging door het genade evangelie om de zonde te overwinnen. De verkondiging van de liefde van God, hij heeft zich opgesteld als een vader die zijn kinderen vermaant en vertroost, als een voedster die zijn kinderen koestert en toch beminnen ze hem minder.

Dat is niet echt leuk, als ons dat zou overkomen zouden we zeggen: Bekijk het maar…

Maar zo was Paulus niet.

Azie, waar denken we dan aan? Kolosse, Efeze, Laodicea. De brief aan de Efezen en Kolossenzen zijn prachtige brieven die hij aan hen geleerd heeft en toch hebben ze zich van hem afgewend.

Jaren heeft hij die dingen doorstaan om het evangelie te verkondigen en aan het eind moet hij zeggen: Ze hebben me daar allemaal verlaten!

In de 2^e Timotheus brief, zijn laatste brief, moet hij voor het gerecht en we weten dat hij uiteindelijk om zal komen. Waarom? Ik weet het niet, hij heeft niets gedaan. Ze wisten allemaal dat hij de banden des doods niet schuldig was, ze wilden van hem af.

De Joden wilden hem ombrengen en de heidenen konden hem maar niet veroordelen want hij had niets gedaan.

Ze hebben hem allemaal verlaten en wat is de reactie van Paulus? Het worde hun niet toegerekend.

Moet u zich eens voorstellen, de geweldige bediening die hij in Azie had: ze hadden hem allemaal verlaten en uiteindelijk in de rechtszaak zat hij helemaal zonder broeders, helemaal alleen! Niemand bij hem.

Ik probeer me daar in te verplaatsen als je in zo’n situatie zit, totaal verlaten en dan zegt hij toch: Het worde hun niet toegerekend.

Wat komt er uiteindelijk? Er komt een afval van het geloof en inderdaad, dat is: zij hebben mij allemaal verlaten.

Paulus heeft altijd zijn bediening verheerlijkt, daar week hij geen millimeter van af, het ging niet om hem persoonlijk, maar om de bediening die hij had gekregen van de Heere Jezus Christus. Hij, de apostel van de heidenen.

Hij weet dat het gaat gebeuren, dus men gaat afwijken, er komt een afval van het geloof, en wat doet men als men Paulus niet meer wil, of de boodschap?  Dat zien wij nu ook, de situatie van de kerk, door de eeuwen heen is die de afval van het geloof. Maar zijn ze dan helemaal niet met het geloof bezig, met de Bijbel?

Ze hebben juist wel de Bijbel, ze hebben allemaal de Bijbel, zoals ik die hier heb ligt de Bijbel daar en men praat eruit. Toch zijn ze afgevallen van het geloof, dus waar luisteren de mensen nu naar? Paulus noemt dat fabeltjes.

Dat komt omdat men de gezonde leer niet kan verdragen.

De gezonde leer, de boodschap van genade, de boodschap die de mensen zalig maakt.

Dat is de situatie, dus als wij naar onszelf kijken dan bevinden wij ons ook in die situatie.

Een vriend van mij, die in de kerk zit, zei pas: Ik kan die verhalen uit de Evangeliën wel dromen, jaar in jaar uit, er zit geen lering in die verhalen…

Omdat men het woord der waarheid niet recht weet te snijden en als u de gezonde leer niet kent dan worden dat inderdaad fabelen. Bijvoorbeeld de gelijkenissen, die worden dan verhalen, en het spijt me te zeggen, maar ze kloppen niet. Dan is het een verhaal, wat moet ik er mee, ik kan het wel dromen…

Wat is dan de reactie? We gaan naar een andere gemeente, daar worden andere liederen gezongen…Ha ,nu heb ik het naar mijn zin! Maar de fabelen, de verhalen blijven de verhalen.

Ik heb hem, die vriend van mij, wel de gezonde leer verteld, maar die wil hij niet verdragen, hij wil gekieteld (kittelachtig) worden.

Het gaat om de gezonde leer en niet iedereen verdraagt dat. Niet iedereen wil dat.

Men wil leraars opgaderen naar hun eigen begeerlijkheden.

Volgens mij is het zo dat een leraar iets leert dat hem zelf ook geleerd is en hij gaat niet aan de kinderen leren wat zij willen leren… Want dan ben je gauw klaar.

Zo is het ook in de gemeente, het gaat er om dat de gezonde leer geleerd wordt.

Het Woord vermaant, leert, en bouwt ook op.

Daarom zegt hij tegen Timotheus en ook tegen ons, want wij zitten ook in die situatie. Waar is iedereen? Wij hebben toch de waarheid…?!

Als wij naar onszelf kijken kun je ook gaan denken of zorgen gaan maken: Klopt dit nu wel, het is toch wel de waarheid…? Dan kan ook de droefheid naar binnen komen.

Dat is geestelijk lijden en als je daar dus niet geestelijk de oplossing in hebt dan verval je in de zorgen en droefheid, en dat is precies wat niet moet.

En dat hoeft ook niet! Want daarom hebben wij Gods woord en Paulus als voorbeeld, want het overkwam hem namelijk ook en u ziet ook hoe hij daar mee omging.

En hoe hij daar de overwinning in haalde.

En dan zien we in welke omstandigheden Paulus verkeerde en waarin hij diende:

Dat zijn de omstandigheden waarin hij diende, en hoe deed hij dat dan?

Zo overleefde hij de situaties: in lankmoedigheid, in kennis, in reinheid, in goedertierenheid…

Zo redde hij zich in die omstandigheden, daar moet u maar eens over nadenken.

Als u dus in die omstandigheden zit: Wat reinheid betekent, kennis, lankmoedigheid, goedertierenheid, ongeveinsde liefde, de Heilige Geest, het woord der waarheid, belangrijke zaken allemaal.

Kijkt u hier hoe er over hem wordt gesproken… Hij heeft het evangelie overal verkondigd. Dat is bij ons ook, staan wij in de geschiedenisboekjes? Nee, dat staan we niet. De mensen die Paulus volgen staan niet in de kerkgeschiedenisboeken.

Toch als we zien hoeveel mensen bereikt zijn met het genade evangelie

Maar wij zijn niet onbekend, hoeveel mensen hebben wij al niet gesproken en bereiken wij via internet?

Zo praat men vaak over hem, het is eigenlijk een zielenpiet, zoals wij met menselijke ogen kijken was hij niet wat wij zouden willen.

De Heere Jezus had ook geen gedaante dat wij Hem zouden hebben begeerd.

Er werd op hem neergekeken, zielig, hij had niets, kijk ook maar in 2 Korinthe 11 wat hem allemaal overkomen is: geslagen, gegeseld, niet één keer wat de buitenkant betreft dat hij de overwinning had.

Dus als droevig zijnde, ik zei net al dat wij ook genoeg redenen hebben om bedroefd of bezorgd te zijn.

De bediening die wij hebben met het evangelie van Gods genade hebben wij in aarden vaten.

Ons lichaam is natuurlijk een zwak lichaam.

Dus Paulus gaat door, hij wordt verdrukt, maar hij is niet benauwd, twijfelmoedig, maar niet mismoedig.

Paulus weet ook iets, hij weet namelijk dat er iets gebeurt, dat het allemaal ter heerlijkheid en eer van God is en in vers 16 zegt hij:

Kijk maar naar de omstandigheden die hij heeft meegemaakt, uiterlijk gezien wordt het minder en minder, je zult het ook aan Paulus gezien hebben denk ik.

Stenigen, geselen, hij zegt: Ik draag de littekenen in mijn lichaam van Christus.

Maar de inwendige mens wordt vernieuwd van dag tot dag. Want:

Dus dat is het sleutelwoord: Waarom zakt hij niet weg in zorgen en droefheid? Omdat de inwendige mens vernieuwd wordt van dag tot dag en die verdrukking werkt iets. Die produceert iets in hem, namelijk een zeer uitnemend eeuwig gewicht der heerlijkheid. Het lijden, de verdrukking produceert een eeuwig gewicht der heerlijkheid.

Dat is: Werkt uws zelfs zaligheid met vrezen en beven (Fil.2:12). Net als geld op de bank, dat moet groeien.

Bij ons wordt het een eeuwig gewicht der heerlijkheid, in de heerlijkheid straks hierna.

Uit Romeinen 5 kennen wij dat, daar kunnen we ook zien dat verdrukkingen goed zijn voor ons, want het produceert iets in ons en het leert ons ook iets.

Van nature willen wij dat niet.

Verdrukking, wanneer heeft u verdrukking? Omdat u godzaliglijk wilt leven in Christus Jezus.

We spreken over geestelijke verdrukking in verband met de verkondiging van het evangelie.

Dat u alleen komt te staan, net als Paulus.

Maar dat u niet wegzakt in droefheid, nee, het werkt lijdzaamheid, u kunt volhouden in die omstandigheden.

Dus u bent ook beproefd.

Het bewijst zich of iemand geestelijk is juist als het er op aankomt, niet als alles goed gaat.

Nee, juist als er verdrukkingen zijn, dan blijkt of iemand geestelijk is, en dat hij altijd zal zeggen: wat zegt de Schrift? en daar naar teruggaat en zich niet door de omstandigheden laat regeren.

Hier ziet u dat het werkt: verdrukking wérkt lijdzaamheid, het eerste produceert het tweede.

En de lijdzaamheid produceert weer de bevinding en de bevinding weer hoop.

Ziet u, het is gewoon een soort formule.

Maar eerst is er verdrukking voor nodig, en dat klopt, want als u dat niet zou hebben dan zou u dit soort dingen ook niet ervaren in uw leven en zou het ook niet werken.

Paulus leed dus twee dingen in zijn leven:

Je kunt als gelovige zeggen: Die verdrukkingen, ik kan het aan, dank zij de Heere kan ik het aan.

Maar wat zegt Paulus? Hij zegt nog iets anders, en dan zien we dat hij meer dan overwinnaar is. Hij zegt in vers 10: Ik heb een welbehagen in zwakheden…dat is wel heel wat anders.

Ik kan het aan, maar om te zeggen dat ik een welbehagen heb in zwakheden, smaadheden, noden en vervolgingen dat is een andere zaak, in die fysieke vervolgingen.

Maar dat kan hij zeggen, omdat hij weet dat het iets werkt, iets produceert in hem: een eeuwig gewicht der heerlijkheid en opdat de kracht van Christus dan juist in hem openbaar wordt.

En dat heeft Paulus geleerd.

Fil.1:12-19

19 Want ik weet, dat dit mij ter zaligheid gedijen zal, door uw gebed en toebrenging des Geestes van Jezus Christus.

Paulus had ook last van broeders die hem afvielen, of met verkeerde motieven bezig waren of zelfs een onderzoek naar hem instelde, zoals de Korintiërs deden (1 Kor.9:3). Echter Paulus verblijdde zich ondanks dat.

Maar wat is dan de opdracht in zijn situatie?

De kracht van Christus komt dus in Paulus openbaar, en dat heeft hij geleerd juist in die omstandigheden, en hij zegt: Dat wil ik gewoon niet meer missen.

Want dan merkt hij pas dat Christus in hem werkt, iets produceert, wat hij zonder die vervolgingen niet heeft.

Dus hij laat zich in die vervolgingen juist niet door droefheid en zorgen naar beneden drukken.

Nee, hij zegt juist: Ik heb een welbehagen, want ik heb daar iets mee ervaren en ik heb iets geleerd.

Maar wat doen wij dan in eerste instantie met zulke dingen?

De eerste opdracht is, als wij in zulke verdrukkingen komen, wat doen wij dan?

Als je helemaal alleen komt te staan? Wie heb je dan om je heen? Niemand!

Wat doe je dan? Dan heb je er maar Één, en dat is alles aan de Heere bekend maken.

U kunt wel zeggen: Ja, maar….Paulus heeft toch niet meegemaakt wat ik nu meemaak, of de Heere Jezus….Nee, in géén ding! Dus er is niets waar u zich zorgen om hoeft te maken!

Dat is misschien wel moeilijk, en ik kan dat nu wel zeggen, maar ik zit niet in een situatie dat ik elke dag belaagd wordt.

Maar wij hebben de geestelijke vervolging, en wie weet komen de lichamelijke ook nog wel.

Dan hoop en bid ik dat ik net als Paulus kan zeggen: Ik heb een welbehagen.

Maar nu, in de geestelijke vervolging kan ik dat ook zeggen, want ik merk dat het Woord werkt, het maakt u veel dingen duidelijk.

Waarom, omdat als u aan uzelf overgelaten wordt en u gaat op uw gevoelens af en op uw emoties dan bent u een kip zonder kop.

Sommige mensen zeggen: Ik heb van mijn vader geleerd dat ik moet doen wat mijn hart mij ingeeft…

Dat is dus juist iets wat u niét moet doen.En dat is punt 2:

Dus, hoe werkt het, wat doet het?

Omdat u Gods Woord nu kent bidt u overeenkomstig het Woord, u moet zich in geen ding bezorgd maken en alle dingen bekend maken.

En de vrede zal zorgen dat het ingekapseld wordt, dat u niet door die zorgen geregeerd wordt en door de droefheid.

Hij geeft er vrede voor terug, dus niet de omstandigheden gaan weg, maar dat u er ook een welbehagen in heeft en dat u vrede heeft in uw hart in die omstandigheden.

En niet dat u de droefheid in uw hart heeft en dat die uw leven gaat bepalen.

2 Tim. 2:9-10

Daarom verdraag ik alles om de uitverkorenen, opdat ook zij de zaligheid zouden verkrijgen, die in Christus Jezus is, met eeuwige heerlijkheid

Met eeuwige heerlijkheid… Dat wil zeggen dat wij in de heerlijkheid een positie met heerlijkheid zullen krijgen. Dat is een bepaalde positie van autoriteit die wij zullen krijgen als loon vanwege het lijden voor dit Evangelie.

Dus als wij volhouden in het lijden vanwege de verkondiging van deze boodschap, zullen wij met Hem regeren. Wij laten Gods heerlijkheid zien in het lijden, nl. hoe Zijn genade krachtig in ons werkt. Daarom zegt Paulus ook in 2 Kor.12 dat hij hierom een welbehagen heeft in dat lijden.

"Niet dat ik dit zeg vanwege gebrek; want ik heb geleerd vergenoegd te zijn in hetgeen ik ben."

Alleszins… dat wil zeggen: overal waar Paulus was, waar hij gaat en staat.

..en in alles… dat betekent in alle situaties ben ik onderwezen…

Door wie? Door God!

Laten we het zo zeggen: Het lijden heeft Paulus geleerd hoe Gods genade in ons leven kan heersen.

In het Engels zeggen ze: Training for reigning. Dat betekent dat het leven van nu een training is voor het regeren straks.

Dus wat u nu meemaakt, dat eeuwig gewicht dat we net lazen, maakt u geestelijk zwaarder.

U bent nu aan het investeren voor uw regeringspositie die u straks in de hemel hebt.

Dat is wat Paulus heeft geleerd, hij heeft op die manier gemerkt hoe Gods genade werkt in zijn leven.

Dat krijgt u dus alleen maar als u lijdt, dus het lijden met Gods Woord, dat leert u ook iets.

U ervaart Gods genade in u, dat dat regeert in u, en dat u niet in droefheid en in verdriet en in zorgen wegzakt. Wij hebben ook een bediening met dit evangelie, en dat is aan de overheden en de machten.

Aan de overheden en de machten….de engelen van God, die zien dat wij zondige mensen, in zondig vlees, dat wij in het lijden, de zorgen en de droefheid, dat die niet overheersen in ons, maar dat wij méér dan overwinnaars zijn door de genade van God, dat die heerst in ons leven.

Dat kennen de engelen niet, dat zien de engelen.

Er zijn engelen die de keus hebben gemaakt, éénderde heeft satan achter zich en tweederde zijn geen zondaars, die kennen dat niet, die kennen de genade van God niet, dat zien zij dus nu in ons.

Hoe Gods genade in u en mij regeert en dat wij dan méér dan overwinnaars zijn in dat zondige lichaam door Gods genade.

En wat is het resultaat? Omdat engelen dat niet kennen, niet weten en nog nooit gezien hebben, daardoor gaan ze God nog meer verheerlijken!

Dat is de situatie waarin wij leven.

Paulus had genoeg redenen om zich te laten ontmoedigen en weg te zakken in zorgen en in droefheid, maar hij heeft een welbehagen, hij heeft dingen geleerd dat Gods genade dan juist in hem gaat werken, dat Gods kracht in hem openbaar wordt.

Daardoor zijn wij dus juist in het lijden, met als gevolg dat wij zouden kunnen zeggen: nou, jongens….alsjeblieft , ik zie het niet meer zitten door dat lijden. Hoe lang nog?

Nee, ik verblijd mij juist in die omstandigheden en ik ben méér dan overwinnaar!

Zullen we daar voor danken!